Kediler, Kapılar ve Bir Tefekkür

Kedilerden çok şey öğrendim. Hayattaki en önemli derslerimden birini öğrenmeme vesile olan kedimiz ise geçtiğimiz aylarda kaybettiğimiz Latife'ydi.

Latife 4 yıl kadar evde, 6 yıl kadar da korunaklı bir bahçede bizimle yaşadı. Gel zaman git zaman, himayemizde çok sayıda kedi olmaya başlayınca, Latife de alanını korumak için "gâyet kedisel" ama bizim için "kabul edilemez" bir yol denedi; her yere işaret bırakmak yani idrar püskürtmek.. Şimdi okuyunca çoğunuzun yüzünüzü buruşturan bu davranışı nedeniyle, eve girişi kısıtlandı ve kontrollü bir hâl aldı; yoksa başımızın üstünde yeri vardı her tanrı misafiri gibi :)

Buna rağmen, dışarıda olduğu süre boyunca, Latife'nin gözü her an kapıdaydı ve onu eve alacağımız dakikayı beklerdi. Gün içinde kontrollü bir şekilde alır, ilgilenir, sonra yine dışarı çıkarırdık.

Bazı günler, bahsettiğim sorunu nedeniyle bizi üzecek şeylere sebeb olurdu. Hâl böyleyken, ona kızar ve eve almak istemezdim.. o anlarda bile asla kapıda beklemekten vazgeçmez, onu içeri alacağımızdan ümidini kesmezdi. Hatta bizi usandıracak kadar ısrar eder, miyavlar ve başımızın etini yerdi:) sonunda kazanan hep o olurdu.

İnanın insan, bir süre sonra "yaramaz kedi!" demeyi bırakıp yıllarca kesintisiz tekrarlanan bu sahne karşısında tefekkür etmeye başlıyor.. Kapıda beklemek ne demek, vazgeçmemek, ümidini kesmemek, inanmak, o kapının sana mutlaka açılacağına güvenmek ne demek; Rabbim bir kedi üzerinden bize böylece öğretti.. şimdi ne zaman birşeyden vazgeçecek gibi olsam, Latife'nin halini hatırlar, inancımı tazelerim.

İmtihanlar gelip geçerken, soru(n)lara verdiğimiz cevaplar, defterimizde kalıcı oluyor. Her hâlimize şükürler olsun; Rabbimizden bize katından lûtfetmesini diliyoruz ve buna rağmen biliyoruz ki tüm o inâyetle birlikte, bizler rahatlık ve kolaylık yurdunda değiliz. Burası, bir odadan diğerine geçmekte olduğumuz dünya.

Bazen yüzümüze kapanan, bazen bizim sertçe çarpıp kapattığımız yahut çalmaya korktuğumuz, ümidimizin, niyetimizin, samimiyetimizin sınandığı "kapılar" önündeyiz..

Her zaman orada bekliyor gibi görünmesek de kalbimiz, aklımız, bir parçamız "o kapıda".

Her kapı hayırlı mıdır hakkımızda? Her kapı muhakkak açılır mı? Beklemeye değer mi? Başka kapı mı yok!? Bilemem.. ama "hayra vesile kapılardan" bu kadar kolay ve çabuk vazgeçmenin, iki imtihan görünce "nasibim başka yerdeymiş" demenin bir kedi kadar olamamakla alakası varsa, bu yazdıklarım sizin gönlünüze ulaşabilir..aradaki illiyet bağını kurabilirsiniz..

Ne alakası var diyorsanız, yazdıklarımı boşverin gitsin.. Bu yazı zaten size değil,ihtiyacı olan içindir. 🩵🪽 (29.01.2026)

Deniz Fatımanur